Veel cijfers en instanties zijn betrokken bij wachtlijsten in de jeugdzorg. Maar Thomas Kusters wilde graag de mensen laten zien waar het daadwerkelijk om gaat bij deze problematiek.

Remco en Renee
In dit geval zijn dat Remco en Renee. Zij waren weliswaar al  van de wachlijst af en dus al opgenomen bij een jeugdzorginstelling. Maar mensen vinden die nog geen plek hebben is natuurlijk een stuk moeilijker. Dankzij de hulp van de Mutsaersstichting en de toestemming van de ouders mocht Thomas Kusters hen interviewen. Zij moesten de rode draad vormen in mijn reportage: om wat voor mensen het gaat, uit welke thuissituatie komen ze, hebben ze baat bij de hulp. Zij kunnen mij dat beter vertellen dan directeuren of gedeputeerden.

Bescherming
De achternamen en woonplaats van Remco en Renee waren bekend. Toch zijn die  niet genoemd om ze in bescherming te nemen. Anders zou het wel eens negatieve gevolgen kunnen hebben. Verder wist Thomas Kusters ook meer details maar daar is hij niet op in gegaan, voor zover dat mogelijk is in een reportage van 5 minuten.

Aanleiding
De journalistieke aanleiding is helder. Begin december stonden er nog 40 kinderen op de wachtlijst. Maar de reportage moest wel uiterlijk 17 december uitgezonden worden omdat dan het seizoen van L1 Laat eindigde waar ik deze reportage voor maakte. Voordraaien kon niet want als uit de meest recente cijfers bleek dat er niet of nauwelijks nog kinderen op de wachtlijst stonden was er minder journalistieke aanleiding.

Beeld
Die korte tijd zorgde voor enige haast. Dat betekende dat het moeilijker was om een afspraak met Remco en Renee te plannen. Uiteindelijk moest het 's avonds plaatsvinden. Thomas Kusters mocht hen ook niet interviewen in hun woonomgeving omdat dat de privacy en het dagritme van hun groepsgenoten zou aantasten. Dat zorgde er voor dat de reportage soms wat beeldarmer is.  Ze konden slechts op één locatie geïnterviewd worden en omdat het donker was kon ik dus niet met ze buiten lopen in het park bijvoorbeeld. Ondanks die beperkingen hadden Remco en Renee wel anders voor de camera moeten zitten. Nu hebben ze de zelfde achtergond maar zit er één links in beeld en de ander rechts.


Muziek
Zelden gebruikt Thomas Kusters muziek in reportages. Dit was een van de eerste keren en je moet daar ook voorzichtig mee omgaan. Muziek met tekst kan afleiden van het beeld en het kan ook een ander gevoel oproepen. Maar een juiste keuze kan het gevoel dat je probeert op te roepen versterken, in dit geval emotie en medeleven. Verder geeft het naast tekst, beeld en geluid een extra dimensie aan de reportage. Dankzij een uitgebreide collectie aan film- en theatermuziek op de redactie Venlo kon ik de juiste keuze maken. Achteraf gezien is de muziek goed gebruikt: het zorgt soms voor rust en het overheerst niet.

Graphics
Over de gebruikte graphics is weinig tevredenheid. Toch was het nodig om ze te laten maken omdat er veel cijfers gebruikt zijn en dan maken graphics het een en ander duidelijker. Maar ibeter waren ze in het lopende beeld naar voren gekomen in plaats van op een kaart van het programmaformat. De staafdiagrammen zijn misschien niet duidelijk genoeg, je ziet geen cijfers en de letters zijn te klein. Die worden wel genoemd in de voice. Het geeft wel een redelijk goed beeld van het verloop van de wachtlijsten.

Tekst
Voor deze reportage leerde Thomas Kusters van een andere verslaggever bij L1 teksten in de tegenwoordige tijd te schrijven. Dat maakt het wat actiever en soms ook wat korter dan de voltooid verleden tijd. Het was soms moeilijk om het om te schrijven maar achteraf zorgt het er wel voor dat het prettig luisteren is.

Nazorg
Bij de reportage over de ernstig zieke Roda-JC fan gaf ik al aan dat nazorg belangrijk is. In dit geval hebben we zowell de Mutsaersstiching als Remco en Renee een exemplaar van de uitzending gegeven met een persoonlijk briefje erbij om ze nogmaals te bedanken en om ze nog veel succes te wensen.