Thomas Kusters - Verslaggever als collectant
Aantonen dat Beesel het kunstwerk echt heel graag wil behouden. Dat was de insteek voor reportage over de rotondedraak.

Sparren
De handen jeukten toen het onderwerp voorbij kwam tijdens een redactievergadering van opdrachtgever L1. Een redacteur van de variaredactie maakte er al eerder een radioreportage over. Hij kreeg het verhaal getipt van de voorlichter van de gemeente maar had nog geen inwoners aan het woord gelaten. Maar hoe kon je  verder gaan dan een simpele vox-pop onder de inwoners en de verantwoordelijk wethouder? Samen met diezelffde collega gingen we wat rekenen: als ieder huishouden van de gemeente vier tientjes zou bijdragen kwam je ongeveer op het bedrag uit dat de kunstenaar vroeg voor zijn werk. Als Beesel dat kunstwerk echt graag wilde hebben zou dat toch geen probleem moeten zijn? Met de pet rond dus!

Participeren
Je kunt zeggen dat je als journalist geen collectant moet zijn en dat je vanaf de zijlijn verslag moet doen of onderzoeken. Misschien had ije als verslaggever wel een te prominente rol in de reportage. Maar als je die rol echt wil opeisen, had ik het verhaal zelf wel in beeld verteld. 

Beeld
Voor deze vorm is gekozen omdat er bij televisie in beeld altijd iets moet gebeuren, er moet actie zijn. Dat is het geval in deze reportage: mensen trekken de portemmonnee. Dat komt veel krachtiger over, dat toont aan dat Beeselnaren het kunstwerk echt willen behouden. Als je alleen de vraag stelt: 'zou u geld bij willen leggen voor het kunstwerk?' Dan zegt iedereen 'ja'. 

Geld
Toen de camera uit stond hebben we het geld teruggegeven omdat je niet kon garanderen dat het geld op de juiste plek terecht komt. Datzelfde geldt voor het einde van de reportage: de wethouder heeft het geld niet daadwerkelijk gekregen. Je zou kunnen zeggen dat het een onjuiste weergave is van de werkelijkheid. Dat is waar maar het gaat om de vorm en het gaat om de boodschap. Aangetoond is dat het dorp dat kunstwerk heel graag wil hebben. Het was niet eerlijk geweest als dat geld in de gemeentekas was verdwenen. Daarbij worden er voor televisie vaker dingen in scene gezet om zo een leuk visueel verhaal te maken, zolang het geen afbreuk doet aan het verhaal. Dat is hier ook niet het geval.

Uitsmijter
De reportage was de laatste in de uitzending. Een 'uitsmijter', dan gaat het om een leuk en zacht onderwerpje dat een glimlach op het gezicht van de kijker tovert.  Zo'n verhaal vraagt dan ook om een passende aanpak. Als er geld nodig is voor de aanpak van de krimp in de parkstad, ga je natuurlijk niet met de pet rond.

Vox-pop
Die mensen die iaan het woord zijn, zijn niet representatief voor geheel Beesel. Een vox-pop is dat nooit. In dit geval is het wel een combinatie van factoren: de wens van de gemeente, de reacties die zij binnen heeft gekregen, een andere redacteur had al eerder inwoners gesproken en we hadden nogmaals inwoners gesproken. Dan is het nog steeds niet representatief maar het geeft wel een beeld.

Kunstenaar
Grote afwezige in deze reportage is de kunstenaar, hij was namelijk in Amsterdam op dat moment en zou die dag niet in de buurt van Beesel zijn. Zijn telefonische reactie is verwerkt in de voice overs. Dat lijkt in dit geval voldoende.